کوثر - کوثر - نجف ... کوثر به گوشم

هیچ‌کس را جز یاران حسین راهی به‌سوی حقیقت نیست..."شهید سیدمرتضی‌آوینی"

سال های 89 - 88 - 87 از نگاه متفاوت یک دانشجو
نویسنده : کوثر به گوشم - ساعت ۱:٠٠ ‎ق.ظ روز شنبه ٢٩ اسفند ۱۳۸۸
 

بسم رب الشهدا و الصدیقین


روزهای آخر سال٨٧، هروز از صبح تا شب، پاتوقمان شده‌بود گلزارشهدا و به هوای رنگ‌کردن مزارشهدا یک رنگ‌ورویی به دلِ‌غبارگرفته‌یمان میدادیم... هوا سرد بود ولی قلبمان از ذوقِ توفیقِ این کار، گرمِ‌گرم بود... آن چند روزی که در مزارشهدا صبح را به‌شب میرساندم صحنه‌های جالب و گاهی عجیب میدیدم... از زائران یا از بازماندگان یا از ارادتمندان به شهدا و حتی از رهگذران... از مزار دانشجویِ‌شهیدِ سال‌آِخرپزشکی تا شهدای‌گمنام و حتی سنگ قبری که شهیدش هنوز مفقودالاثر بود... قابل وصف نیست، باید دید...  نمی‌دانم شاید همین کارساده و ناچیز، تمامِ سال٨٨ را برایم نورانی‌کرد...همین‌که لحظۀ سال‌تحویل، ناخودآگاه، دست به سینه گذاردم و گفتم السلام علیک یا اباعبدالله... حتی اگر، تنها همین رزقم بود برای همۀ عمرم کفایت می‌کرد ولی چه‌بگویم از لطف خدا و ائمه و شهدا که خیلی بیش‌از‌این‌ها محبت ارزانی‌ام داشتند...

بگذریم، امسال انقدر درگیر کارهای اردوی‌جهادیِ‌عید بودیم که توفیق پارسال نصیبم‌نشد... عصرِجمعه بود... آخرین عصرجمعۀ سال٨٨، کلا شاید مهم نباشد ولی برای ما ایرانی‌ها که گذشتِ‌سال را بر مدارِخورشید می‌سنجیم، باید خیلی مهم باشد که یک سال دیگر و آخرین جمعه‌‌اش  هم بدون ظهور مولایمان گذشت و ما ککمان هم نمیگزد..

یادم آمد که دوسال‌قبل برای کمک در ایده‌پردازی یک نمایشگاه‌علمی، وقتی به بن‌بستِ‌فکری رسیدیم، با یکی از بچه ها رفتیم مزارشهدا و دوقبرشهید را نشان کردیم و نشستیم و خیلی جدی باهاشان جلسه گرفتیم و ..