حقا که این خطی از حکایت مستان کربلاست...

طبق معمول رادیو معارف روشن بود، الحمدالله که به لطف مادر عزیزتر ازجانم، رادیو‌معارف را از وقتی خودم را شناختم، میشناسم؛ خیلی وقت است که فرکانس رادیوی‌خانه و تلفن‌همراهم بر این‌موج تنظیم‌است و در زمان اتصال به اینترنت هم که برموج صدای‌اسلامش زبان انگلیسی‌ام را تقویت میکنم، بگذریم،صدای تایپ کلمات و بعد نوای گرم حاج محمود کریمی که میخواند: ارباب بی‌کفنم حسین... و  در آخر صدای دونفر که همزمان میگویند سفر به کربلای معلی... وباز دعوای چهل روزۀ عقل و دلم تازه شد: عقلم گفت: ببین دل! باز شروع نکن! وقت نداری! درس داری، بنشین درسهایت را بخوان. این لیاقت هاهم به تونیامده، توفیق رفیقیست به هرکس ندهند! پرطاووس قشنگ است به کرکس ندهند...

دلم که مظلومانه در مقابل کنایه عقلم خون در وجودش چون اشک میچکید با التماسی که در تپش‌هایش نهفته بود گفت: من ناقابلم، قبول! بی‌لیاقتم، قبول! کرکسم، قبول! ولی مگر نوشتن یک پست، آن‌هم به عشق مولا، چقدر طول میکشد؟ آن‌هم پستی که برای برنده شدن در مسابقه نیست، دلنوشته‌ای که فقط برای التماس‌دعاست، ازجنس التماس‌دعایی که آن دختر پاک و معصوم روستایی داشت...

دیگر دلم به حال دلم سوخت! سری زدم به بوی‌سیب، آیین نامه و سوالات متداول را اول از همه خواندم، به سراغ یادداشت‌های منتخب که رفتم نسیمی دروجودم وزید که میگفت اینها همه از تو بهترند، نه فقط در نوشتن! که حتی وجودشان ازتو برتراست و تک تکشان برای زیارت از تو لایق‌ترند... بیا و حرف دلت را در قالب این مسابقه به گوششان برسان‌، شاید خدا خواست و برندگان این مسابقه پست تورا خواندند و دلشان به حال دل تو سوخت و وقتی زائر کربلا و نجف و کاظمین و سامرا شدند و بوی سیب در مشام قلبشان پیچید به یاد  کوثری دلشکسته هم سلامی دادند... و شاید همین سلامشان روزی تورا هم به آرزویت رساند و رساندت به کربلا...

بگذار جمله پایانی‌ام همان جملۀ نغز و دلنشین پایانی بیانیه هیئت‌داوران در دوسال‌گذشته باشد، ای برگزیدگانی که از شب‌قدر و عرفه دعوتنامۀکربلایتان قبل از هیئت‌داوران به امضای مولا رسیده است...

"حسینیه دلتان معطر به بوی سیب باد"

یاعلی

/ 3 نظر / 21 بازدید
روزهای پرتقالی

همین قدر بگم که عکس حرمت دلم را هوایی کرد برای زیارت! و همین قدر بگم نوشته ات دلم را هوایی کرد برای خدمت!

بنده

جدا اینقدر اثر مثبت داره این اردوی جهادی؟ صداقت و پاکی این دهاتی، دلمردگی های شهرنشینی آدم رو پاک می کنه.